Sam Wrocław przyjął długofalową strategię (Wrocław 2050) i położył nacisk na kompletne osiedla, wysoką jakość życia, właściwe dogęszczanie miasta, dostęp do zieleni i komunikacji oraz zróżnicowaną ofertę mieszkaniową (komunalne, spółdzielcze, deweloperskie, najem).
fot. Greenfields
Najważniejsze wnioski z dyskusji koncentrowały się wokół:
Stabilności i przewidywalności prawa (mniej „szoków” regulacyjnych i konsultacje zawczasu)
Aktywizacji gruntów SP/PKP/KOWR – jasne mechanizmy współpracy z samorządami.
Wsparcia popytu – precyzyjne, długoterminowe i limitowane programy tak by nie „przegrzewać” cen
Rozwoju PRS i najmu społecznego bez tworzenia „enklaw” – miks funkcji i typów mieszkań w jednym projekcie
PRS i najmu, które są potrzebne, ale wysokie ryzyko regulacyjne zniechęca kapitał
uproszczenia ścieżek planistycznych (ZPI, pre-konsultacje), promowania zwartych i spójnych osiedli i wysokiej jakości urbanistyki
„Lokale za grunt” – koncepcyjnie atrakcyjna opcja, ale w praktyce blokowana brakiem zaufania i konkurencją o te same grunty, potrzebne jest doprecyzowanie reguł
Banki mają apetyty na finansowanie (także gruntów dla sprawdzonych podmiotów), ale wagi ryzyka i regulacje podnoszą koszty – istotna jest jakość przygotowania projektów i stabilność przedsprzedaży
Ceny metra w relacji do zarobków wypadają względnie dobrze na tle UE, jednak barierą jest dostępność kredytu przy wysokich stopach – liczy się koszt miesięcznych rat, nie tylko poziom cen
